Michelle

‘We moeten voorzichtiger zijn in ons oordeel.’

Ontmoet Michelle (25); via een stage voor haar studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening kwam ze ooit bij Versa Welzijn terecht, en is nooit meer weggegaan. Een van de belangrijkste inzichten die ze in het sociaal werk heeft opgedaan, is dat je geen oordeel kunt vellen over mensen zonder hun belevingswereld te kennen.

‘Wijkcentrum St. Joseph in Hilversum is een plek waar iedereen welkom is. De laagdrempeligheid die we hier samen met andere organisaties creëren, is echt uniek.’

‘Ik werk als kinderwerker in Hilversum oost samen met collega’s uit andere disciplines, zoals het opbouwwerk, jongerenwerk of maatschappelijk werk. We overleggen regelmatig. We zoeken elkaar ook op een natuurlijke manier op, door de open sfeer die hier heerst.’

‘In mijn functie richt ik me op kinderen tot 12 jaar en hun ouders. We organiseren activiteiten die de ontwikkeling van kinderen stimuleren, en komen zo ook in contact met de ouders. Bij het halen en brengen is er tijd voor een praatje, horen we hoe het met hen gaat en of ze ondersteuning nodig hebben.’

‘Geen hulpvraag is ons te gek. Zelfs als een vraag buiten mijn expertise valt, kan ik tijdens de doorverwijzing als vertrouwenspersoon betrokken blijven. We nemen het niet voor lief dat ouders ons hun uitdagingen toevertrouwen; dat is iets bijzonders. Soms ontvang ik eenvoudige vragen, maar in andere gevallen is structurele hulp nodig, omdat er veel meer speelt.’

‘Zo was er bijvoorbeeld een dame die net in Nederland was aangekomen en onder enorme stress gebukt ging. Ze had geen inkomen en woonde met haar pasgeboren baby in een veel te kleine woning. We verwezen haar naar de juiste instanties, waardoor zij een uitkering kon aanvragen en urgentie voor huisvesting. Ook nodigden wij haar uit bij het ouder-café, een ontmoetingsplek voor ouders. Daar vond ze steun en begrip. Nu straalt ze als ik haar tegenkom en zou ze graag in de toekomst weer willen werken.’

‘Veel mensen die bij ons komen, zijn bereid de handen uit de mouwen te steken, maar zijn soms nog niet krachtig genoeg voor een reguliere baan. Vrijwilligerswerk in het wijkcentrum kan dan een passende eerste stap zijn. Vaak zie je ze met de dag groeien in hun rol.’

‘Er zijn ook vrijwilligers voor wie grote veranderingen niet meer haalbaar zijn. Zij voelen zich hier helemaal op hun plek: ze ervaren zingeving en zijn onderdeel van een gemeenschap. Ergens bij horen en je gezien voelen is voor ieder mens belangrijk, of dat nu via een hobby, je werk of vrijwilligerswerk is.’

‘Door mijn werk voor Versa heb ik een nog beter beeld van de samenleving gekregen. Kansongelijkheid begint vaak klein: als ouders het zich niet kunnen veroorloven hun kind naar sport te sturen, lijkt dat onschuldig. Maar als een kind buiten school geen sociale contacten kan opdoen, en er thuis geen Nederlands wordt gesproken, dan gaat de taalvaardigheid achteruit. Als er dan ook geen geld is voor bijles, dan heeft dat direct gevolgen voor kansen in de maatschappij.’

‘Ik merk dat sommige mensen, met bijvoorbeeld bepaalde privileges, sneller een oordeel kunnen vellen, zelfs onder mijn eigen vrienden. “Je zou eens een dagje mee moeten lopen,” denk ik dan. Het komt regelmatig voor dat een ouder onze afspraak vergeet of te laat komt. Als ik dat aan mijn vriend vertel, is hij verontwaardigd. Maar ik zie een alleenstaande moeder met drie kinderen en financiële zorgen, die moeite heeft haar hoofd erbij te houden. Ik denk dat we voorzichtiger moeten zijn met ons oordeel.’

‘Gelukkig is zeker niet iedereen die hier rondloopt hulpbehoevend. Veel mensen zijn draagkrachtig en kunnen juist degenen waarbij het even tegenzit een steuntje in de rug geven. Dat is wat deze plek zo bijzonder maakt.’

Tekst en foto’s: Anna Swagerman