Helen

‘Het voelt alsof we een grote familie zijn’

Ontmoet Helen (74), een trouwe bezoeker van de activiteiten van Versa Welzijn in Bussum. Wanneer je met haar praat merk je meteen: enthousiasme kent geen leeftijd. In deze nieuwe fase van haar leven grijpt ze elke activiteit die wordt aangeboden met beide handen aan. In wijkcentrum Uit-Wijk heeft ze een warme plek gevonden waar ze zich echt thuis voelt.

‘Ik ben onlangs met mijn man in Bussum komen wonen en doe sinds een paar maanden mee aan de activiteiten van Versa. Ik ga wekelijks naar het GeheugenHuis, speel bingo en maakte onlangs een uitstapje naar het Spoorwegmuseum.’

‘In Suriname, waar ik mijn hele leven heb gewoond, zat ik in het bestuur van de seniorengroep die allerlei activiteiten organiseerde. Bij mijn komst naar Nederland miste ik dat enorm, tot mijn dochter me vertelde over Uit-Wijk. Er ging een wereld voor me open en ik was zo verheugd.’

‘Kijk, naarmate je ouder wordt, moet je zelf initiatief nemen, anders word je vergeten. Ik zie er misschien nog goed uit voor mijn leeftijd, maar de jaren gaan tellen. Ik ben 74, dus het is belangrijk om actief te blijven. Als je de hele dag thuisblijft, dan wordt je wereld klein; je eet, kijkt televisie en slaapt. Dankzij de activiteiten van Versa maak ik me mooi om eropuit te gaan en ontmoet ik andere mensen.’

‘Mijn dochter woont dichtbij, maar door haar werk en de kinderen zien we elkaar niet altijd. Bij de Uit-Wijk kan ik altijd binnenlopen; het voelt alsof we een grote familie zijn. Je wordt vriendelijk ontvangen en krijgt altijd een kopje koffie of thee aangeboden. In Suriname is een buurtcentrum zoals dit niet gebruikelijk. Natuurlijk zijn er activiteiten, maar in Nederland ontvang je meer service. Gisteren kreeg ik een uitnodiging van Versa voor een dansavond. Ik heb me meteen aangemeld; dat wil ik niet missen! In Suriname danste ik ook veel.’

‘Ik had nooit verwacht dat ik op latere leeftijd naar Nederland zou verhuizen, maar mijn huidige liefde, James, bracht dat op mijn pad. Nadat mijn eerste man overleed, had ik beloofd niet alleen te blijven. James nam contact met me op, en toevallig had ik net een reis naar Nederland gepland om mijn derde achterkleinkind te zien. We ontmoetten elkaar, het klikte meteen, en uiteindelijk ben ik hierheen verhuisd.’
‘Hoewel ik nu actief ben bij Versa en niet meer naar de soos in Suriname ga, betaal ik nog wel contributie in mijn thuisland. Zo blijf ik op de hoogte van wat er in Suriname gebeurt, en kan ik op afstand advies geven als dat nodig is. Af en toe ga ik terug om iedereen weer te zien, maar nooit te lang, want dan mis ik wat hier gebeurt.’

‘Ik wil de activiteiten tot mijn laatste snik blijven doen. Mijn knieën protesteren soms een beetje, maar verder gaat het prima. Ik zie hier mensen van 90 die nog steeds meedoen – dat is toch geweldig? Het is een en al gezelligheid: ik kom altijd met een glimlach thuis.’

Tekst en foto: Anna Swagerman