“Ik hoop dat dit anderen ook inspireert aan de slag te gaan!”

Verslag van de opening van Hildegards tuin
In 2022 deelde bewoner Jetty in Het Groene Boekje haar plannen om de groenstrook voor de tweede Johannes Huslaan-flat aantrekkelijker te maken; voor mens en dier. Ze vond al snel een medestander in Diana, die niet in de wijk woont, maar Jetty’s oproep las. Thanja Bos, ook niet woonachtig in de Huslaan, haakte ook aan. Op een participatieavond, georganiseerd door de gemeente Hilversum, gaven ook bewoners Ria, Hans, Peter en Saskia aan mee te willen doen. Samen zetten ze hun schouders onder de transformatie van de groenstrook tot ‘Hildegards tuin’.

Op 15 april, een stralende woensdagmiddag, werd de tuin feestelijk geopend! Wat direct opvalt, is de grote opkomst. Zeker 60 mensen willen dit heuglijke moment meemaken. De mooi aangelegde tuin, met schuilplekken voor dieren, een enorme waterton van 2.000 liter, een wadi en allerhande inheemse biologische planten, ligt er prachtig bij. De Babbelbus is er ook. Er zijn lekkere hapjes, er is een drankje en veel gezelligheid. Jetty vertelt een geïnteresseerde medewerker van het Waterschap over de totstandkoming van de tuin. Als we Jetty even willen fotograferen, haalt ze direct de anderen erbij. “Anders wordt het de Jetty-show en dat is niet de bedoeling!”

Inspiratie voor anderen

Ria en Hans krijgen de ultieme sportvraag voorgelegd: wat ging er door jullie heen toen wethouder Jacqueline Kalk de tuin officieel opende? Ria weet het wel. “Voldoening. En ergens toch ook wel opluchting. Dat het eindelijk zover is. Dat het gelukt is.” Hans had naar eigen zeggen nooit zoveel met groen. De reden waarom hij toch meeging naar een informatieavond over Hildegards tuin staat echter naast hem. “Mijn vrouw Ria natuurlijk! En het is gewoon leuk om dit samen te doen. Voor mij voelt het vandaag alsof alles samenkomt. In de laatste dagen zijn er nog de nodige klussen geklaard. En het is ook nog eens prachtig weer.” Ria: “De startfase is voorbij, zo voelt het. We kunnen nu lekker gaan tuinieren.” Over het pad tussen de waterpartij voor de flat en het stuk groen waar Hildegards tuin is, lopen allemaal geïnteresseerde buurtgenoten. Ze wijzen naar de tuin en praten met elkaar. De hele buurt geniet mee van wat buurtgenoten, die ze niet bij naam kennen, voor elkaar hebben gekregen. Diana kijkt er met plezier naar. Wat haar betreft gaan er twee belangrijke signalen uit van het realiseren van Hildegards tuin. “Allereerst dat je zorg mag dragen voor je leefomgeving. Ik woon niet in deze wijk, maar fiets wel vaak langs deze plek. Steeds dacht ik: die plek kan er toch veel mooier en beter uitzien? Dat is nu het geval en daar geniet de hele buurt van. Het tweede signaal is dat wanneer je iets wilt, je het voor elkaar kunt krijgen. Ik hoop dat dit anderen ook inspireert om aan de slag te gaan. Maar ook om door te zetten als het lastig wordt.”  

Volharden, volhouden

Jetty blikt langs deze lijn nog even terug op het proces. “Vooropgesteld: we hebben veel gehad aan wijkregisseur Natascha. We hebben altijd haar steun gevoeld. In de drie en een half jaar tussen idee en opening van de tuin zijn er wel regelmatig zaken aangepast. Zo was er een ontwerptekening van de tuin. Op de participatieavond bleek dat de gemeente de tekening en het oorspronkelijk toegezegde aantal vierkante meters zonder overleg had aangepast. Een ander voorbeeld is de regenton. We zouden oorspronkelijk drie regentonnen van 1.000 liter krijgen om daarmee de wadi te kunnen voorzien van water. In plaats daarvan is er een regenton van 2.000 liter geleverd.” Al met al kijkt Jetty positief op het proces terug. “Je wilt je als groep verhouden tot wat er op je pad komt. Volharden en volhouden. Maar wél voor je zaak gaan staan. Geen genoegen nemen met minder dan je wilt, bijvoorbeeld in het sortiment planten dat nu is aangeplant. Want als wij gaan tuinieren zoals de gemeente het al doet, waarom zouden we dat dan doen?”

Regie nemen

Community builder Katinka is er ook. Ze merkt op dat er bewonersloyaliteit is ontstaan. Actieve bewoners haken bij elkaars activiteiten aan. En dan gebeurt wat we momenteel zo vaak in de wijk zien: van het een komt het ander. Bewoner Anja heeft twee dagen eerder bijvoorbeeld filmvoorstellingen georganiseerd met Ilona van Kerkelanden Groent. Terwijl ze niet bij deze groene beweging is aangehaakt. Anja: “Ik vroeg Ilona of er nog mogelijkheden waren voor meer groen aan de voorkant van de flatgebouwen. Door dat gesprek dacht ik ineens aan het boek The Hidden Life of Trees. En zo ontstond het idee van een filmvoorstelling, want er is ook een film van.” Bewoners vinden elkaar steeds gemakkelijker en nemen regie in de buurt. Ze weten steeds beter waar ze voor wat moeten zijn en gaan staan voor wat ze willen. Hildegards tuin is een tastbaar bewijs van deze beweging.

Nieuwe plannen

Langzaamaan gaat iedereen op huis aan. Alle klapstoelen en stapelbare krukken worden opgeborgen, de statafels verdwijnen in de Babbelbus. Monique en Carla, twee van de initiatiefnemers van de bus, vertellen hoe gezellig ze het weer vonden. Monique showt desgevraagd nog even de schitterende koffiemachine die inmiddels ook bij de inboedel van de Babbelbus hoort. Het duo heeft alweer nieuwe plannen. Er is een persoon die als sponsor iets wil doen, maar wel voor een bijzonder project. En zo komt de langgekoesterde wens voor de Buurt-Riksja weer uit de kast. Ineens loeit de toeter van de Babbelbus hard door de buurt. Carla en Monique komen hard lachend voorbijrijden. Monique: “Er ging een jongen met zijn handen omhoog staan! Die dacht dat we van de politie waren!” Er is altijd wat te doen in Zuidwest.