Een middag ‘on the road’ met de Babbelbus

“Onze boodschap is niet voor niets verbinding!”
De Babbelbus is inmiddels bij heel wat buurtbewoners bekend. Het markante uiterlijk van het voertuig helpt daarbij, net als de oorverdovende toeter. Veel belangrijker is dat de Babbelbus overal in Zuidwest opduikt. Bij de lancering van de campagne Aanpoten 1216 bijvoorbeeld. Maar ieder kwartaal rijdt de bus ook door de wijk om de wijkkrant ONS Kerkelanden te bezorgen. Ik ging mee op pad en sprak bewoners Monique en Carla onderweg. Over de Babbelbus, de kracht van verbinding en het plezier dat ze beleven aan alles wat ze in en voor de wijk doen. “We vinden alles wat we doen leuk en krijgen er energie van. Samen.”

We zitten heerlijk achterin de bus (‘dat mag van de wijkagent’), met een kettinkje sluiten we het zitgedeelte af, zodat we niet uit de bus kukelen. De zon schijnt buiten, als we op weg gaan naar Loosdrecht. Het is vandaag de eerste bezorgdag van editie 2 van de wijkkrant. “Ik moet wel even testen of alles het doet,” zegt Monique als ze het oorverdovende geluid van de toeter van de Babbelbus laat klinken. De mensen voor winkelcentrum Kerkelanden schrikken zich een hoedje. Carla en ik nog meer, omdat we zo’n 65 centimeter van de toeter verwijderd zijn.

Direct lezen

De Babbelbus is een initiatief van de kakelverse Stichting ONS Kerkelanden dat werkt aan meer verbondenheid in de wijk. We rijden niet alleen gestaag en comfortabel, maar ook nog belastingvrij, zegt Carla. “Het is natuurlijk wel een oldtimer. De bus heet ‘Le Tour’ en heeft daadwerkelijk in de reclamekaravaan van de Tour de France meegereden.” De eerste stop is verzorgingshuis De Emtinckhof. Terwijl er pakken folderpakketten liefdeloos bovenop de brievenbussen zijn gegooid, stopt Carla in iedere brievenbus waar het mag een exemplaar van de wijkkrant. Ondertussen is Monique naar binnen gelopen met een flyer van de Buurtmobi, want die gaat binnenkort ook vanaf de Emtinckhof rijden. Daardoor kunnen de bewoners naar de kapper, de fysiotherapeut, de Koepel en het winkelcentrum om boodschappen te doen. Dat is bijzonder prettig voor de bewoners, aangezien de buslijn kort geleden is opgedoekt. Carla ziet een sticker van een bedrijfje op een brievenbus, een kapper. “Die kan ik mooi benaderen als adverteerder. Dat is al een aantal keren op deze manier gelukt!” Een paar minuten later stralen Monique en Carla. De reden? Een mevrouw haalt de krant uit haar brievenbus en begint zo’n tien meter verderop in haar scootmobiel direct te lezen. “Hier word ik nou verliefd op, op deze beelden,” zegt Carla glunderend.

Gezond initiatief

Als we weer rijden, vertelt Carla enthousiast over het volgende idee dat de Stichting gaat uitvoeren. “Er komen vier sportapparaten in de Koepel te staan. Daar kunnen senioren gratis gebruik van maken. Dan hoeven ze geen duur abonnement bij een sportschool af te sluiten. Ze mogen net zo lang sporten als ze willen en kunnen met de Buurtmobi worden opgehaald. Daarna kunnen ze bijvoorbeeld gezellig koffiedrinken en contact maken met andere mensen. Op allerlei manieren een hartstikke gezond initiatief dus!” Er schiet weer een schokgolf door onze lichamen. Oorzaak is de toeter die weer loeit. Deze keer tot plezier van een groot aantal schoolkinderen dat met hun ouders naar huis fietst. We gaan op weg naar Wheels & Deals, een nieuwe adverteerder. Carla en Monique gaan de krant persoonlijk overhandigen. Roos, de eigenaresse, is heel enthousiast over het initiatief. Ze vraagt hoe ze de bus kan sponsoren en stelt direct een gratis APK-beurt ter beschikking voor een loterij die ONS Kerkelanden houdt voor het goede doel. Roos loopt naar de bus en gaat achter het stuur zitten. “Maak maar een foto, dan kan ik die naar mijn man sturen!” Ze loopt om de bus heen en ziet nog een mooi leeg vlak. “Daar kan mooi Wheels & Deals op komen te staan,” zegt ze. “En voor het onderhoud kun je de bus ook gewoon langsbrengen.” Carla laat evenementen zien waar de Babbelbus staat. Het maakt Roos alleen maar enthousiaster. Roos en Carla maken direct een vervolgafspraak. Voordat we vertrekken, wil Roos de toeter graag nog een keer horen.

Onafhankelijkheid een groot goed

Carla en ik raken in gesprek over een artikel dat geschreven is over het niet doorgaan van het Hondenspeelveld bij de Keet. Er staan een aantal feitelijke onjuistheden in, weet Carla. Daarnaast heeft ze wat ideeën voor kanalen die de gemeente zou kunnen gebruiken om het verhaal de wijk in te brengen. “Want je wilt natuurlijk dat zoveel mogelijk mensen het achterliggende verhaal dan ook kunnen lezen.” Het zegt veel over de veranderende verhoudingen in de buurt. Het community building-traject dat drieënhalf jaar geleden startte, had als doel dat bewoners de regie in de wijk zouden nemen. Op steeds meer plekken, en binnen steeds meer bewonersinitiatieven, gebeurt dat inmiddels. Ook Carla koestert de zelfstandigheid en onafhankelijkheid van ONS Kerkelanden. “De Babbelbus en de wijkkrant draaien financieel zelfstandig. Dat betekent dat we zelf beslissingen kunnen nemen over wat we wel en niet doen. Die vrijheid is een groot goed. Ook voor andere dingen, zoals eten bij Buurtbakkies, zoeken we zelf naar financiering. Donaties zijn daarbij heus welkom, maar wel op onze voorwaarden.” Inmiddels zijn we bij de Beukenhof gearriveerd, een verpleeghuis. Daar trekken bewoners Carla letterlijk de kranten uit de handen! Lachend komen Carla en Monique het complex uit. We gaan door naar de Zonnestraal. Daar benut Monique de leestafel door zes krantjes breeduit neer te leggen. “Dan hebben de mensen wat te lezen als ze alleen moeten lunchen,” zegt Monique met een knipoog.

Waardevolle verbindingen

Het is de laatste stop van de middag, Morgenavond gaan alle lopers aan de slag. Want in de hele wijk zijn vrijwilligers die de krantjes bezorgen. Monique: “Dat is echt een investering van Angelique. Zij zorgde al hartstikke goed voor de bezorgers van Het groene boekje. Die werden echt gezien en gewaardeerd door haar. Het grootste deel van de bezorgers van toen, loopt nu weer. Maar er haken ook mensen aan vanwege ons enthousiasme.” De kranten worden geteld en voor de bezorgers in tasjes gedaan. Monique, Carla en de overige bestuursleden van de Stichting tellen zelf mee, zodat Angelique en haar man Thijs dat niet alleen hoeven te doen. Carla: “De energie die we nu hebben, hebben wij altijd met elkaar. Ook tijdens besprekingen en vergaderingen. We vinden alles leuk. Samen.” De waarde van veel initiatieven van ONS Kerkelanden zit in de mensen die er samen de schouders onder zetten. “Niet voor niets is verbinding onze boodschap,” zegt Carla. “De waarde van de wijkkrant zit in de informatie, maar veel meer nog in de verbindingen tussen alle mensen met wie we de krant mogelijk maken.” De toeter schalt nog een keer onverwachts, waardoor mijn laptop bijna uit mijn handen valt. Het is een passende afsluiting van een mooie middag ‘on the road’.